Konijnenperikelen… Met foto’s

Zo even geen Corona, maar konijnen. Zoals jullie weten heb ik in Januari voor mijn verjaardag een konijnenhok gekregen zodat ik weer kleine maatjes in de tuin heb. Begin februari zijn ze geboren en in maart mochten ze naar mij toe. Nu zijn ze wat ouder en mijn vermoeden dat ik een mannetje en vrouwtje had was de aanleiding om nu een afspraak te maken om ze te laten helpen. Afgelopen vrijdag was het dan zover.

In de ochtend ze naar de kliniek gebracht in een reiswiegje naar de dierenarts gebracht. En ze daar afgegeven. In de loop van de ochtend zou ik gebeld worden hoe het gegaan was. Dat werd begin van de middag. In die tussentijd het ziekenhok klaargemaakt want door verdoving kunnen ze zichzelf niet warm houden en mogen ze dus niet buiten. En moest ik ze in de gaten houden omdat ze redelijk snel weer moeten eten. Zo niet dan moest ik ze dwangvoeding geven..Doodeng want ze zijn klein en teer en moet maar proberen om het erin te krijgen.

Goed op een gegeven moment werd ik gebeld en bleek dat ik 2 vrouwtjes had. Op medische basis was het beter om deze ook te helpen. Eind van de middag mocht ze dus eindelijk halen. Zo zielig die kleine hoopjes versuft in hun kooitje. Met dank aan de goede uitleg en verzorging van Dierenkliniek de Paltrok in Gouda.

Thuis aangekomen heel voorzichtig de konijntjes in hun ziekenboeg gestopt en even tot rust laten komen. ‘s Avonds werd ik gebeld door de kliniek om te vragen hoe het gegaan was en hoe het nu met ze ging. Wat een top service. Niet verwacht maar erg op prijs gesteld. Ze dronken wel iets maar aten nog niet.

Later op de avond de eerste dwangvoeding gemaakt, Erg lastig en toen de eerste keer toe gediend. Nou ging niet makkelijk en ging wel wat in maar je kon ze beter een slabbetje om doen haha. Maar ik heb netjes met een servetje hun schoongemaakt. ‘s avonds naar bed gegaan maar ‘s nachts nog wel een keer wezen kijken.

Zaterdagochtend de eerste pijnstiller erin. Had inmiddels iets handigheid erin dus dit ging er makkelijk in. En accepteerde dit wel. Even gewacht tot de pijnstillers werkte en toen ook weer opnieuw gevoerd. Ook dat ging wat makkelijker. Levendig waren ze nog verre van en had ik echt zoiets van of dit wel goed kwam. Na 3 keer dwangvoeding begonnen ze toch ineens wat hooi te eten en brokjes. Dat was een goed teken. Ook begonnen ze wat meer te lopen en de boel weer op stelten te zetten in hun hok. Zaterdagavond nog gevoerd en voer gewogen hoeveel er in de voerbak zat zodat ik zondagochtend kon kijken of er gegeten was.

Zondagochtend als eerste het voerbakje gewogen. Nou er was 19 gram uit. Was niet veel maar een aantal dingen die ik er in gelegd had om te knabbelen waren niet meer te vinden. Even het hok schoongemaakt en voorzien van nieuwe handdoeken maar daar waren ze het niet mee eens. In een mum van tijd na het verschonen lag alles weer vol keutels en de handdoeken op een prop gekrabd. Hooi aten ze inmiddels al meer en ook hun bakje op dit moment helemaal leeg en zitten er weer nieuwe brokjes in en doen ze zich weer te goed aan. Keutelen inmiddels er veel en voelen zich er op hun gemak. Ik durf wel te zeggen dat alles geslaagd is en dat ze best zich weer ok voelen. Voor mij een grote ervaring omdat ik dit voor mij iets nieuws was en veel hulp gehad van konijnkenners in mijn vriendenkring. Nog 2 ochtenden pijnstillers geven dan kunnen ze denk ik dinsdag weer in hun eigen hok naar buiten. Over een week terug komen voor controle en dan ook even de namen goed zetten aan de hand van de chips. Ze zijn gedoopt tot Bo en Bumper. Waarvan Bumper de donkerste is. (voor jullie op de foto’s)

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • april 2020
    MDWDVZZ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930